De man achter VV Oosterhout

DE man achter VV Oosterhout

Wie is de man achter VV Oosterhout?
Simon Bouwer, 55 jaar is al sinds 25 jaar de drijvende kracht achter voetbalvereniging VV Oosterhout. “Ik ben bij VV Oosterhout gekomen doordat mijn zoon er ging voetballen en zo ben ik er “ingerold”. In die tijd werd ik regelmatig gevraagd om eens een wedstrijd te fluiten en van het één kwam het ander”.

Er zal wel heel wat veranderd zijn in 25 jaar?
Simon knikt instemmend en zegt: “Wat er vooral veranderd is, is de mentaliteit van de mensen. Er is veel meer en vaker agressief gedrag te merken. We hebben eens gedurende dezelfde wedstrijd, 3 vechtpartijen gehad. Ook zijn de ouders langs de kant veel luidruchtiger en sneller kwaad”.
Waardoor ontstonden die vechtpartijen dan?
“De gemoederen lopen soms hoog op in de hitte van de strijd, een elleboog te hoog kan al reden zijn voor een speler om uit zijn dak te gaan. Ook als men denkt dat de scheidsrechter een fout maakt kan dit zorgen voor de nodige schermutselingen op het veld, er hoeft niet echt wat te gebeuren om met elkaar op de vuist te gaan soms” zegt Simon met een zucht.

Hoe ziet je “werkweek” eruit?
Simon gaat wat rechterop zitten en geeft vol trots aan dat hij 6 dagen in de week klaar staat voor zijn club. “Ik open ‘s-avonds de poort, kleedkamers en kantine en zorg dat de trainers bij de ballen kunnen. Op zaterdag ben ik wedstrijdcoördinator en op woensdagmiddag ben ik er ook voor de allerkleinste spelers. Verder doe ik en help ik daar waar nodig is”.

Worden je werkzaamheden gewaardeerd en hoe merk je dat?
Er verschijnt een brede lach op Simon zijn gezicht en hij steekt nog een sigaretje op. “Het wordt zeker gewaardeerd. Vorige week heb ik van de zaterdag 1 spelers een dinerbon gekregen. De leider/trainer van het jeugdelftal had me zelfs voorgedragen als clubheld van de maand januari bij Radio 538. Ik heb daarmee een 2e plek behaald en een VIP arrangement bij mijn club Feyenoord gewonnen”. Ook vragen ze me regelmatig mee met de clubuitjes.

Hoe gedraagt de jeugd zich tegenwoordig?
Zijn ogen beginnen te glimmen. “Die halen nog steeds streken uit! In de kleedkamers maken ze van shampoo een schuim om buikschuivers te kunnen maken. Ik sta het toe mits ze de rommel zelf opruimen en vaak ziet het er dan schoner uit dan wanneer ik het zelf had moeten opruimen”.

Wat kun je zeggen over de brand in oktober 2016?
Simon wordt wat emotioneel als hij er weer aan terugdenkt, schraapt zijn keel en zegt met een terneergeslagen blik. “Ik stond erbij en keer ernaar, ik heb letterlijk alles in de vlammen zien opgaan”. Wel geeft Simon aan dat hij altijd geloofd heeft dat het weer goed zou komen. “Ik wist zeker dat we als club hier weer sterker uit zouden komen en gelukkig zijn ze ondertussen gestart met de nieuwbouw”.

Denk je er wel eens over om ermee te stoppen?
“Nee” zegt Simon direct. “Omdat het zo gewaardeerd wordt wat ik voor de club doe en ik me er goed bij voel en ik me nodig voel denk ik zeker niet aan stoppen. Het is juist een extra drive om door te gaan. Zolang ze me nodig hebben, ben ik er voor mijn club!